تا (باران) آسمان را پى در پى بر شما [فرو] فرستد، (11) و شما را با اموال و پسران مدد رساند و براى شما باغ هايى قرار دهد و براى شما نهرهايى قرار دهد. (12) شما را چه شده كه به عظمت خدا اميدى نداريد؟! (13) در حالى كه بيقين شما را گوناگون آفريد. (14) آيا نظر نكردهايد كه خدا چگونه هفت آسمان را طبقهبندى شده آفريده است، (15) و ماه را در آن (آسمان) ها نورانى قرارداد، و خورشيد را چراغى قرارداد؟! (16) و خدا شما را با روييدنى (همچون گياه) از زمين رويانيد. (17) سپس شما را به آن (زمين) باز مىگرداند، و (در رستاخيز) بطور كامل بيرون مىآورد. (18) و خدا زمين را براى شما گسترده قرارداد، (19) تا از آن به راهها (ى وسيعِ) درهها، راه يابيد. « (20) نوح گفت:» پروردگارا! در حقيقت آنان مرا نافرمانى كردند و از كسى پيروى كردند كه مالش و فرزندش جز زيان بر او نيفزوده است. (21) و با فريبى بسيار بزرگ فريبكارى كردند. (22) و گفتند: حتماً معبودتان را رها مكنيد و البته (بتهاى)» وَدّ «و» سُواع «و» يَغُوث «و» يَعُوق «و» نَسر «را رها نكنيد. (23) و بيقين بسيارى را گمراه كردند. (خدايا) ستمكاران را جز گمراهى ميفزا! « (24) بخاطر خطاهايشان غرقه شدند و به آتشى درآورده شدند، و جز خدا هيچ ياورانى براى خود نيافتند. (25) و نوح گفت:» پروردگارا! بر زمين از كافران هيچ ساكن خانهاى وا مگذار! (26) [چرا] كه تو اگر آنان را واگذارى، بندگانت را گمراه مىكنند و جز (نسل) بدكار بسيار ناسپاس نمىزايند. (27) پروردگارا! مرا، و پدر و مادرم و كسى را كه با ايمان داخل خانه من شد و مردان مؤمن و زنان مؤمن را بيامرز؛ و ستمكاران را جز نابودى ميفزا! « (28)