نام کتاب : تاریخ نیروی دریایی اسلام در مصر و شام نویسنده : عبادی، احمد مختار جلد : 1 صفحه : 62
جشن «كافور» است كه براى به آب انداختن كشتيهايى كه ساخت
آنها به پايان رسيده بود، برگزار گرديده است.
وى بيان داشته است كه او به كارگاه صنعتى آمد تا جهت آب
انداختن كشتى جنگى بزرگى، مجلس جشن وسرور برقراركند، گروه زيادى از تماشاگران به عرشه
كشتى اى كه در آنجا پهلو گرفته بود تجمّع كرده بودند كه يك طرف كشتى تحمّل وزن مردم
را نداشت ودر نتيجه كج شد وباهر آنكس كه روى آن قرار داشت واژگون گرديد وهمه آنها غرق
شدند وواژگون شدن اين كشتى، باعث غرق شدن تعدادديگرى از كشتيهايى كه به آن متّصل بودند،
گرديد، درآنروز تعداد زيادى از مردم نزديك به پانصد مرد كشته شدند. [1]
از موضع ضعيفى كه «ابوالحسن بن اخشيد» در سال 350 هجرى
درپى يارى خواستن اهالى كرت از وى برضدّ بيزانسىها كه از كمك به آنها به وسيله ناوگانش
كوتاهى كرد، وهمچنين گمراه كردن اهالى مصر بافرستادن چند فروند كشتى، به دريا براى
تظاهر به اينكه به يارى اهل كرت»
برخاسته است، چنين استفاده مىشود كه نيروى اخشيديان
در مصر ودر دوران على بن اخشيد، در وضعيّتى به سر مىبرد كه نمىتوانست در هيچ جنگ
در يايى برضد بيزانسى ها هرچند محدود، از خود تحرّكى نشان دهد، به ويژه اگر ملاحظه
كنيم كه امپراطور «رومانوس دوم» تمام توان دريايى خود رايك جا براى باز پس گيرى كرت
بكار گرفت، او براى اين هدف نيروى دريايى اى را تدارك ديد كه درياى مديترانه چنين نيرويى
را تا كنون به خود نديده بود، اين نيروها از دو هزار كشتى وشناور جنگى و 1360 كشتى
موادّ غذايى وتداركات، تشكيل يافته بود. [3]
[1] - يحيى بن سعيد انطاكى، صلة كتاب سعيد بن بطريق، انتشارات
بويس شيخو، بيروت 1909، ص 116.
[2] - قاضى النعمان، قضيه اقريطش فى عهد المعزلدين اللّه،
ص 33.